شدت بیماری پسوریازیس با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 ارتباط دارد

14 نوامبر 2017- افراد مبتلا به پسوریازیس در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به دیابت نوع 2 نسبت به افراد بدون پسوریازیس هستند و افزایش این خطر با شدت بیماری پسوریازیس مرتبط است.

محققان دانشکده‌ی پزشکی Perelmanدر دانشگاه پنسلوانیا دریافتند که خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در افراد مبتلا به پسوریازیس که ده درصد از بدنشان یا بیشتر دچار این بیماری شده است، 64 درصد بیش از افراد بدون پسوریازیس است. این ارتباط مستقل از عوامل خطر سنتی برای دیابت نوع 2 مانند وزن بدن است. بر اساس یافته‌های این تحقیق و تعداد افراد مبتلا به پسوریازیس در سرتاسر جهان، 125650 مورد جدید دیابت در سال با پسوریازیس مرتبط است. نتایج این تحقیق در ماه جاری در مجله ی آکادمی پوست آمریکا Dermatologyمنتشر گردید.

 پسوریازیس یک بیماری ایمنی است که در آن التهاب سبب رشد سلولهای پوست سریعتر از حد طبیعی می گردد ضایعات پوستی در این بیماری برجسته و قرمز رنگ هستند که  با رسیدن به سطح  پوست، مرده و بصورت فلس‌های نقره‌ای رنگی بر روی پوست نمایان می‌شوند.

این وضعیت معمولاً در پوست سر، زانوها، آرنج‌ها، دست‌ها و پاها دیده می‌شود اما همچنین می‌تواند روی ناحیه‌ی پایینی پشت، صورت، ناحیه‌ی تناسلی، ناخن‌ها و سایر بخش‌های بدن نیز دیده شود. بر اساس برآوردهای آکادمی پوست آمریکا حدود 7.5میلیون آمریکایی به این بیماری مبتلا هستند. به گفته‌ی پرفسور Gelfandنویسنده‌ی ارشد این مطالعه، نوع التهابی که در پسوریازیس دیده می‌شود موجب بروز مقاومت به انسولین می‌گردد، از سوی دیگر جهش‌های ژنتیکی مشابه‌ای که در دیابت  و پسوریازیس وجود دارد، بیانگر یک مبنای بیولوژیکی مشترک برای ارتباط این دو بیماری است که ما در این مطالعه آنرا یافتیم.

نویسنده‌ی اول این مطالعه Marilyn T. Wanدانشجوی پست دکترای آزمایشگاهی Gelfandگفت: ما می‌دانیم که پسوریازیس با نرخ بالاتر دیابت ارتباط دارد اما این برای اولین بار است که در مطالعه‌ای بصورت اختصاصی ارتباط شدت بیماری پسوریازیس با افزایش خطر دیابت بررسی شده است.

 برای اندازه‌گیری شدت بیماری پسوریازیس، پرفسور Gelfandو تیمش از مساحت سطح بدن(BSA) برای محاسبه‌ی درصدی از پوست بدن که توسط این بیماری درگیر شده است، استفاده کردند.

محققان با استفاده از یکی از پایگاه‌های داده در انگلیس که از پزشکان عمومی درباره‌ی BSAتحت تأثیر پسوریازیس نظر سنجی کرده بود و بررسی داده‌های 8124 فرد بالغ مبتلا به پسوریازیس  و 79599 فرد بالغ بدون پسوریازیس در طول مدت 4 سال، به بررسی این ارتباط پرداختند. سپس محققان نمونه‌ها را برای هر تفاوتی در سن، جنسیت، نمایه‌ی توده‌ی بدنی و سایر عوامل خطر بیماری دیابت تعدیل کردند.

 آنها دریافتند که در بیمارانی که 2 درصد یا بیشتر از سطح پوستشان تحت تاثیر این بیماری قرار گرفته است، خطر نسبی ابتلا به دیابت 1.21است، که به معنای افزایش 21 درصدی خطر ابتلا این افراد به دیابت نسبت به افرادی است که به پسوریازیس مبتلا نیستند. این خطر به طور چشمگیری در بیمارانی با BSA10 درصد یا بیشتر، افزایش می‌یابد: بطور متوسط 5.97  نفر از هر 1000 نفر در این جمعیت در به دیابت مبتلا می‌شوند. در جمعیت بیماران مبتلا به پسوریازیس با BSAبیشتر از  10درصد، آمار به 12.22نفر در هر 1000 نفر افزایش می‌یابد. این گروه دارای خطر نسبی 1.64هستند یا به عبارت دیگر خطر ابتلا این افراد به دیابت نوع دو، 64 درصد بیش از افرادی است که به پسوریایس مبتلا نیستند.

علاوه بر این، آنها دریافتند که برای هر 10 درصد افزایش BSAفراتر از ده درصد اولیه، خطر نسبی را 20 درصد دیگر افزایش میدهد. به عبارت دیگر در بیمارانی با 20 درصد BSAمبتلا به این بیماری، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 بیش از 48 درصد افزایش می‌یابد و در بیمارانی با 30 درصد BSA، این خطر 104 درصد بالاتر است.

این یافته‌ها مستقل از عوامل خطر سنتی دیابت است و همچنان ارتباط قویی را بین افزایش شدت پسوریازیس و افزایش خطر ابتلا به دیابت نشان می‌دهد که سبب یک بحث شدید برای رابطه‌ی علی و معلولی بین این دو  بیماری می‌شود.

پرفسور Gelfandگفت: مساحت پوست تحت تأثیر پسوریازیس در افراد مبتلا به این بیماری باید مرتباً اندازه‌گیری شود و بیماران برای اقدامات پیشگیرانه‌ی دیابت باید تحت نظارت قرار گیرند، بویژه بیمارانی که 10 درصد یا بیشتر از مساحت پوستشان تحت تأثیر این بیماری است .

 او همچنین گفت: این نتایج به درک رو به رشد خطرات دیگر مرتبط با پسوریازیس شدید، افزوده شد، مطالعات قبلی پرفسور Gelfandنشان داده است که پسوریازیس شدید می‌تواند خطر وقوع حوادث قلبی عروقی، بیماری کلیوی و مرگ ‌ومیر را افزایش دهد.

 منبع وسایت خبر:

Journal of the American Academy of Dermatology, 2017; DOI: 10.1016/j.jaad.2017.10.050

www.sciencedaily.com/releases/2017/11/171114123341.htm

شدت بیماری پسوریازیس با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 ارتباط دارد

14 نوامبر 2017- افراد مبتلا به پسوریازیس در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به دیابت نوع 2 نسبت به افراد بدون پسوریازیس هستند و افزایش این خطر با شدت بیماری پسوریازیس مرتبط است.

محققان دانشکده‌ی پزشکی Perelman در دانشگاه پنسلوانیا دریافتند که خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در افراد مبتلا به پسوریازیس که ده درصد از بدنشان یا بیشتر دچار این بیماری شده است، 64 درصد بیش از افراد بدون پسوریازیس است. این ارتباط مستقل از عوامل خطر سنتی برای دیابت نوع 2 مانند وزن بدن است. بر اساس یافته‌های این تحقیق و تعداد افراد مبتلا به پسوریازیس در سرتاسر جهان، 125650 مورد جدید دیابت در سال با پسوریازیس مرتبط است. نتایج این تحقیق در ماه جاری در مجله ی آکادمی پوست آمریکا Dermatology منتشر گردید.

 پسوریازیس یک بیماری ایمنی است که در آن التهاب سبب رشد سلولهای پوست سریعتر از حد طبیعی می گردد ضایعات پوستی در این بیماری برجسته و قرمز رنگ هستند که  با رسیدن به سطح  پوست، مرده و بصورت فلس‌های نقره‌ای رنگی بر روی پوست نمایان می‌شوند.

این وضعیت معمولاً در پوست سر، زانوها، آرنج‌ها، دست‌ها و پاها دیده می‌شود اما همچنین می‌تواند روی ناحیه‌ی پایینی پشت، صورت، ناحیه‌ی تناسلی، ناخن‌ها و سایر بخش‌های بدن نیز دیده شود. بر اساس برآوردهای آکادمی پوست آمریکا حدود 7.5میلیون آمریکایی به این بیماری مبتلا هستند. به گفته‌ی پرفسور Gelfandنویسنده‌ی ارشد این مطالعه، نوع التهابی که در پسوریازیس دیده می‌شود موجب بروز مقاومت به انسولین می‌گردد، از سوی دیگر جهش‌های ژنتیکی مشابه‌ای که در دیابت  و پسوریازیس وجود دارد، بیانگر یک مبنای بیولوژیکی مشترک برای ارتباط این دو بیماری است که ما در این مطالعه آنرا یافتیم.

نویسنده‌ی اول این مطالعه Marilyn T. Wan دانشجوی پست دکترای آزمایشگاهی Gelfand گفت: ما می‌دانیم که پسوریازیس با نرخ بالاتر دیابت ارتباط دارد اما این برای اولین بار است که در مطالعه‌ای بصورت اختصاصی ارتباط شدت بیماری پسوریازیس با افزایش خطر دیابت بررسی شده است.

 برای اندازه‌گیری شدت بیماری پسوریازیس، پرفسور Gelfand و تیمش از مساحت سطح بدن(BSA) برای محاسبه‌ی درصدی از پوست بدن که توسط این بیماری درگیر شده است، استفاده کردند.

محققان با استفاده از یکی از پایگاه‌های داده در انگلیس که از پزشکان عمومی درباره‌ی BSAتحت تأثیر پسوریازیس نظر سنجی کرده بود و بررسی داده‌های 8124 فرد بالغ مبتلا به پسوریازیس  و 79599 فرد بالغ بدون پسوریازیس در طول مدت 4 سال، به بررسی این ارتباط پرداختند. سپس محققان نمونه‌ها را برای هر تفاوتی در سن، جنسیت، نمایه‌ی توده‌ی بدنی و سایر عوامل خطر بیماری دیابت تعدیل کردند.

 آنها دریافتند که در بیمارانی که 2 درصد یا بیشتر از سطح پوستشان تحت تاثیر این بیماری قرار گرفته است، خطر نسبی ابتلا به دیابت 1.21است، که به معنای افزایش 21 درصدی خطر ابتلا این افراد به دیابت نسبت به افرادی است که به پسوریازیس مبتلا نیستند. این خطر به طور چشمگیری در بیمارانی با BSA ی10 درصد یا بیشتر، افزایش می‌یابد: بطور متوسط 5.97  نفر از هر 1000 نفر در این جمعیت در به دیابت مبتلا می‌شوند. در جمعیت بیماران مبتلا به پسوریازیس با BSA بیشتر از  10درصد، آمار به 12.22 نفر در هر 1000 نفر افزایش می‌یابد. این گروه دارای خطر نسبی 1.64هستند یا به عبارت دیگر خطر ابتلا این افراد به دیابت نوع دو، 64 درصد بیش از افرادی است که به پسوریایس مبتلا نیستند.

علاوه بر این، آنها دریافتند که برای هر 10 درصد افزایش BSA فراتر از ده درصد اولیه، خطر نسبی را 20 درصد دیگر افزایش میدهد. به عبارت دیگر در بیمارانی با 20 درصد BSAمبتلا به این بیماری، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 بیش از 48 درصد افزایش می‌یابد و در بیمارانی با 30 درصد BSA، این خطر 104 درصد بالاتر است.

این یافته‌ها مستقل از عوامل خطر سنتی دیابت است و همچنان ارتباط قویی را بین افزایش شدت پسوریازیس و افزایش خطر ابتلا به دیابت نشان می‌دهد که سبب یک بحث شدید برای رابطه‌ی علی و معلولی بین این دو  بیماری می‌شود.

پرفسور Gelfand گفت: مساحت پوست تحت تأثیر پسوریازیس در افراد مبتلا به این بیماری باید مرتباً اندازه‌گیری شود و بیماران برای اقدامات پیشگیرانه‌ی دیابت باید تحت نظارت قرار گیرند، بویژه بیمارانی که 10 درصد یا بیشتر از مساحت پوستشان تحت تأثیر این بیماری است .

 او همچنین گفت: این نتایج به درک رو به رشد خطرات دیگر مرتبط با پسوریازیس شدید، افزوده شد، مطالعات قبلی پرفسور Gelfand نشان داده است که پسوریازیس شدید می‌تواند خطر وقوع حوادث قلبی عروقی، بیماری کلیوی و مرگ ‌ومیر را افزایش دهد.

 منبع وسایت خبر:

Journal of the American Academy of Dermatology, 2017; DOI: 10.1016/j.jaad.2017.10.050

www.sciencedaily.com/releases/2017/11/171114123341.htm